Op vrijdag 20 augustus zijn 2 bgg-genoten wezen buurten bij onze verre vrienden in het mondaine Lelystad. Daar worden door de bouwgroep Lekker Blijven Plakken geregeld bouwavonden en ook 24-uurs bouwdagen georganiseerd.

Aangezien een van de bouwers tegenwoordig in Wolvega werkzaam is werd afgesproken dat de andere bouwer met de Interliner naar H*****veen zou gaan alwaar ze samen in de auto zouden stappen om naar het verre Lelystad af te reizen. Om 18.00 uur vertrokken wij dan ook uit die plaats.

Vervolgens werd in Joure een goed restaurant opgezocht om de innerlijke mens (die dagelijks versterking nodig heeft) te versterken. Vervolgens zijn wij iets voor 7en de A6 op gedraaid en zijn wij naar Lelystad gegaan. Waar we iets voor half 8 aankwamen.  We hadden mazzel met de Ketelbrug want die schijnt tot vlak voor ons passeren de hele dag ontregeld geweest te zijn.

Onze aankomst in deze karakteristieke Flevo-stijl wijk was rijkelijk aan de vroege kant, daar de bouwavond pas om 8 uur zou beginnen. Gelukkig werden wij goed vermaakt door enkele karkateristieke hangjongeren (in opleiding).  De beheerder van het al eveneens karakteristieke buurthuis zat buiten op een stoel te roken en de hangjeugd wat op te stoken.

Iets voor 8 uur kwam Twenot-clubgenoot Manuel aan. Daarna druppelden er nog andere polderbouwers binnen. Nadat de kast waar het meubilair in opgeslagen wordt was geforceerd werd de zaal ingericht. Zo waren er per bouwer een tafel en een snijmat. In totaal waren er 20 mensen aanwezig. Waaronder maar liefst 4 dames. Er werd behoorlijk divers gebouwd. Van fladderdingen tot vaardingen. En van racemonsters tot vechtvoertuigen. Vooral de Strycker (Ea) lijkt een populair onderwerp. Ook waren er een aantal mensen die totaal niet aan de slag zijn gegaan met bouwen, maar gewoon hebben zitten klepperen. Het was dan ook een gezellige roerende avond.

Ik ben zelf weer een eindje gevorderd met de Ongoing Ontos. Inmiddels ben ik zowaar begonnen met de schietbuizen.  Toen ik de moed er weer wat af begon te krijgen heb ik eventjes een 1/72  Zveroboy in elkaar gezet. Johanna was bezig een Demag van rupsjes te voorzien.

Naarmate de avond vorderde werd er minder gebouwd en de eerste mensen begonnen rond half 11 alweer te vertrekken. Er werd door enkele stugge bouwers tot 12 uur doorgegaan en toen was de (buitengewoon karakteristieke) muziek inmiddels zo luid, dat dit wel geïnterpreteerd moest worden als oprot-tune…. De zaal werd opgeruimd. Er werden handen geschud en toezeggingen gedaan en rond half 1 werd de reis naar het Verre Grunn weer aangevangen, alwaar we iets voor half 2 aankwamen.

Teruggekeken kan worden op weer een leuke expeditie. Het is beslist de moeite waard om er nog eens heen te gaan. Is het niet voor de 24-uurs bouw, dan toch zeker wel voor de wat lichtere variant. De 12-uurs bouw die in november georganiseerd zal worden.

Tot de volgende keer maar weer……

Op zondag 15 augustus vond in Warffum de 3^e bouwmiddag van Warffum plaats. Deze dag zou aanvankelijk om 11 uur beginnen, maar omdat 1 van de vaste bezoekers dit keer van ver moest komen werd het een paar uur later.

Onze 2 inmiddels bekende bouwers die de weg reeds vele malen eerder gevonden hadden, kwamen ook dit keer weer aan. Weliswaar in een leenauto en ook nog eens iets later dan gemeld, maar toch. Zij zagen dat de oprijlaan bij Casa Smit leeg was. Dit verbaasde hun enigszins, omdat zij in de veronderstelling verkeerden dat er nog 2 of 3 bouwers naar Warffum zouden komen.

De aanwezige bouwers gingen dan ook snel door met waar ze vorige week mee bezig waren. Dit met dien verstande dat Johanna haar motorfiets er wel bij pakte, maar al snel aan de slag ging met een Demag, die ze zowaar bijna helemaal in elkaar kreeg. Wouter inspecteerde wat nieuwe bouwdozen waaronder een geschonken Hetzer. Vervolgens ging hij aan de slag met verschillende bouwdozen waaronder een PZH 2000 en een Jagdpanther, waarvan hij het loopwerk grotendeels (al dan niet correct) in elkaar kreeg. André was evenals vorige week bezig met die oh zo eenvoudige Ontos, waar geen eind aan lijkt te komen. Net als de vorige keer ging hij toen hij weer genoeg had van het ding verder met een T-34. Ook had Wouter weer enige werkjes op de bouwtafel geplaatst. Een reeds geruime tijd gereedgekomen PZH 2000, zijn Tilly voorzien van een mooie basis en zijn Tiger met pe-zimm….. die een beetje glimt. De bouwmiddag vorderde zoals altijd gestaag.

De innerlijke mens moest ook dit keer weer aangesterkt worden. De heren Jonker en Smit togen er weer op uit, dit keer dus in een andere citroen dan vorige week. Gelukkig was de in Warffum buitengewoon hoog aangeschreven en als (bijna) culinair bekend staande snackbar dit keer wel open, zodat eindelijk van de meesterlijke en grote broodjes geproefd kon worden. Overigens was bijna alles groot in deze snackbar. Helaas bleek er bij thuiskomst een frikadel te weinig geleverd te zijn. Maar dan nog was het eten ruim voldoende, weliswaar kwalitatief minder dan vorige week, maar wel qua portionering groter en dat is soms ook wel eens prettig.

Na het eten werd als snel een eind gemaakt aan de bouwmiddag omdat de aanwezigen ook nog op verjaarsvisite bij de heer Knegt langs zouden gaan. Helaas moest Johanna afhaken. Maar we zijn naar haar huis gereden alwaar we mijn fiets hebben opgehaald, deze in de Ford Ka van (de moeder van) Wouter overgeladen en naar Beijum gereden, alwaar het nog een dik uur gezellig bleef. Uiteindelijk eindigde de dag rond de klok van 11 uur.

Dit was het weer, op naar de volgende keer.

Op zaterdag 7 augustus vond in Warffum de 2^e bouwmiddag van Warffum plaats. Deze meeting was een generale repetitie voor de 3^e bouwmiddag van Warffum die op zondag 15 augustus plaats zal vinden.

De 2 dappere bouwers die de weg reeds eerder gevonden hadden, legden hem ook deze keer weer in de juiste richting af. Dit keer echter een klein beetje gehinderd door een vreemd tikkerend geluid bij het afremmen van de bolide. Zoals inmiddels gebruikelijk kwamen we een half uur te laat aan. Dit keer wachtte de Warffummer Wapensmid ons echter alleen op. In geen velden of wegen was iets te bekennen van jonge dames die kleding van de vrouw des huizes kwamen lenen.

Aan de bouwtafel toonde hij ons zijn laatste bouwwerken. Sommige bouwers hebben een zelfde productie, maar dan in een iets langere tijdsspanne. Wij installeerden ons aan de bouwtafel en onder het toeziend oog van de bewoners van een klein kennel zijn wij aan de slag gegaan. Gedrieën plakten we er vrolijk op los. Johanna was bezig met een aantal Duitse fietsen 1/35.

Wouter was bezig met een Tilly, 1/35, dit ter aanvulling van de 1/48 Tilly die hij enige tijd geleden heeft afgerond. Ik zelf was werkzaam aan mijn Ontos, waarvan ik de wielen inmiddels heb uitgelijnd. Deze Ontos is overigens slachtoffer van verschillende kritieken en meningen. De variatie is groot: zo noemt een Engelstalig blad het een draak van een kit waar alles aan versleuteld moet worden voor het een beetje klopt en een Duitstalig blad noemt het ein ganz einfaches Bausatz ohne grosse Fehler….. Zoals altijd met meningsverschillen tussen Britten en Duitsers, ligt de waarheid ergens in het midden. Justum, in Nederland.

Ook werd de collectie Smit opengesteld voor het publiek. Het publiek aanschouwde een mengeling van afgerond werk en werkstukken in progress. Overigens stonden er enkele goede producten tussen. Daarnaast was een redelijke stapel nog te bouwen dozen aanwezig. Enkele van deze dozen stonden op de nominatielijst om van de troepensterkte afgevoerd te worden.

Het toeval wilde dat enkele van deze dozen ook voorkwamen op de verlanglijstjes van de bezoekers. En zodoende hebben de bezoekers zich natuurlijk van ganser harte over deze kits ontfermd. Dit natuurlijk tegen een alleszins redelijke vergoeding. Hierdoor had de heer Smit overigens weer ruimte om extra kits aan te schaffen. Want het schijnt dat de vrouw des huizes een moratorium op bouwdozen had gelegd, althans dit had uitgesproken.

De bouwmiddag vorderde gestaag. Op een gegeven moment heb ik zelfs mijn Ontos aan de kant gezet en ben aan de slag gegaan met een vintage t34 van Tamiya. Het zal u niet verwonderen dat deze kwalitatief hoogstaande bouwdoos, nog dezelfde dag compleet afgebouwd op mijn werkbank stond.

De innerlijke mens moest ook gesterkt worden en gelukkig was in Warffum een buitengewoon hoogaangeschreven en als (bijna) culinair bekend staande snackbar aanwezig. Naar verluidt heeft deze snackbar Broodjeshamburgerspeciaal om voor om te rijden…..

De heren Jonker en Smit togen dan ook vol hoop richting deze snackbar, ondertussen vrouw Prummel alleen voortbouwend en in gezelschap van het kennel achterlatend. Groot was onze teleurstelling echter toen, enkele minuten later, de snackbar gesloten bleek te zijn. Maar niet getreurd, er zijn natuurlijk meer snackbars in de omgeving.

Wij zijn vervolgens naar een ander dorp gegaan alwaar wij de snackbar vonden. In die snackbar waren (op het oog) 5 zussen aan het werk. Hoe dan ook, wij kregen waar we voor kwamen en zijn terug naar Warffum gegaan. Daar hebben we de maaltijd genuttigd en toen hebben we nog een klein tijdje verder gebouwd. Maar de dag was reeds ver gevorderd en de vermoeidheid begon bij deze en gene toe te slaan. Rond de klok van 8 zijn de stadjers weer huiswaarts gekeerd. Althans voor een weekje……

Gister op de 3^e augustus hadden we alweer onze 8^e bouwavond van het jaar. Dus het lijkt alweer aardig op te schieten richting de kerst. De opkomst was redelijk. 10 bouwers hebben de Globe ondanks vakantieperikelen weten te bereiken. De eetgroep bestond dit keer uit 4 eters en 1 drinker. Johanna, Wouter, Johannes en uw schrijver waren de eters. De iets later arriverende Johnny was de drinker. Overigens hadden wij op dat moment, hoewel hij een half uur later kwam, nog geen bord op tafel staan. De soep kwam trouwens wel heel snel, het drinken en de hoofdgerechten kwamen pas veel later. Na wat subtiele opmerkingen onzerzijds, bleek dat de vroege soep eigenlijk een foutje was, waardoor het goede systeem in de war raakte…… Alas. Er was een tamelijk redelijke shoarmaschotel voor de oriëntaals georiënteerde eters. De echte Hollander onder ons (W uit W) hield het bij een oer-Hollandse schnitzel. Met daarbij een paar prachtige roze dingen, die niet echt te eten bleken te zijn.

De zaal druppelde vol en de bouwers die binnenkwamen vlokten om de tafel heen, onderwijl enkele onschuldige bijzitters inkapselend…. Al met al duurde het eten dit keer weer eens wat langer. Op een gegeven moment hebben we ons toch aan onze core-business gewaagd. Uw schrijver en Johanna overigens pas nadat ze nog een sorbet hadden verorberd.

Wat hield onze bouwers dit keer bezig? Johannes was bezig met een Sherman. Wouter was een Stug 3 aan het opbouwen, ook had hij een zwart diodoosje van tamyia bij de hand. Jan-coen was weer werkzaam aan zijn Necaf. Manfred werkte aan zijn Panzer 3. Kees was bezig met een Priest, hij verloor een onderdeel en dat is helaas niet weer verschenen. Waarschijnlijk vind hij het thuis terug en anders misschien de volgende keer wel. Want het vermoeden heerst dat de kapel niet iedere week een stufzuiger in werking ziet. Johanna werkte aan haar M4 highspeedtractor. Johnny was bouwdoosloos en deed mee voor de gezelligheid. Hij had wel foto`s bij zich van zijn belangrijkste bouwproject. Dat zag er overigens heel goed uit. André begon aan een Ontos. Leuk dingetje….. wel. Ook had hij een prachtige Amx-treize bij zich. Lang geleden had hij eens toegezegd die mee te nemen, het waarom weet niemand meer, maar het feit was dat hij hem ergens terug heeft gevonden. Gert had een Panther g met stalen loopwielen, maar dan zonder de wielen, in behandeling. Het was me nog nooit eerder opgevallen dat de verwarming van een Panther werkt met/door plaatjes over het rooster. Jeroen was bezig met een Krupp protze. Jacco zat waarschijnlijk nog in zijn bouwdip, of hij had een jetlag van de vakantie, enfin hij was afwezig. Ook afwezig was Kanne, dit door een ongeval dat hem het bouwen voor enige tijd onmogelijk maakte.

Zoals gebruikelijk vorderde de avond gestaag. Dit keer zonder grote  incidenten. Rond de klok van 20 voor 10 begon de zaal alweer leeg te druppelen (ondanks het feit dat het vakantie is en we gister ons 3-jarige bestaan hadden kunnen vieren).  Er werden wel enkele paardjes getild, maar aangezien de harde kern zichzelf wat gewond voelde werd al vrij vroeg een einde gemaakt aan de avond. Iets na 11 uur gingen de 2 allerlaatste diehards dan ook naar huis.

Op naar de volgende bouwavond. Maar eerst hebben we op 15 augustus nog een bouwmiddag in het mondaine Warffum. Ik verheug me er alweer ontzettend op en hoop van u allen hetzelfde….

Ondanks het slechte weer was de opkomst vandaag hoger dan verwacht. Ongeveer de helft van de vaste kern had de weg naar de Globe gevonden. Deze weg werd enigszins bemoeilijkt door de aanwezigheid van een horde oranje uitgedoste mensen in de binnenstad. 7 dapperen hebben uiteindelijk de Globe bereikt.

De eetgroep bestond dit keer uit 4 bouwers. Johanna, Wouter, Johnny en uw schrijver. Bij aanvang werden gelijk dubbele consumpties besteld, wat door de bediening als ongebruikelijk werd bestempeld. Het eten ging er in als zoete koek. Onderwijl werd opgemerkt dat wij thans allen in het bezit zijn van het roze papiertje. De maker van deze opmerking maakte echter een kleine vergissing daar hij als recent geridderde bestuurder geen papiertje heeft mogen ontvangen, maar een plastic kaartje. Johannes kwam binnen, vlak daarna gevolgd door Gert. Tenslotte vulde Kanne de groep aan tot het magische geluksgetal.

Johannes was bezig met een 1:76 M3 halftrack van Airfix. In mijn herinneringen was dit een zeer goede kit, maar inmiddels lijkt het was last te hebben van zijn leeftijd. Ook Gert had een bijna antiek kitje bij zich. En wel de  LRDG Jeep & 30cwt Chevrolet van Matchbox. Hiernaast had hij ook de moderne uitgave van deze kit bij zich van Revell. Hiernaast had hij ook een Airfix bij zich. Johanna was (na een tegenvaller met een bouwproject eerder op de dag) fris en fruitig aan de slag gegaan met een sas jeep van tamiya, die ze bijna compleet heeft afgebouwd. Wouter boog zich over een stugje 3 van tamiya. Kanne ging aan de slag met een (dragon)wagon voor zijn BR52. Dit is natuurlijk geen dragon wagon, maar een wagon van dragon. Johnny ontving van Johannes een mooie Zveroboy, daarnaast was hij bezig met een Ferdinand van Dragon. André deed een poging een E 25 (trumpeter) in elkaar te zetten, daarbij volgde hij de aanwijzingen van de bouwbeschrijving. Hierdoor ontstonden enkele (kleine) mishaps aan het model, dezen zijn gelukkig op tijd ontdekt en hersteld. Ook kwam er nog een dame binnen stappen, maar deze bleek op zoek te zijn maar een werkgroep van de mantelzorg. Hoewel ik haar wel uitnodigde plaats te nemen en mee te bouwen koos zij er voor te vertrekken.

Tijdens deze bouwavond werd ook aandacht besteed aan de halve finale van ons nationaal voetbalteam tegen het nationale voetbalteam van Uruguay. Wouter had luidsprekers bij zijn telefoon, waarmee naar de radio geluisterd kon worden. Johnny had een toeter bij zich. Maar het mondstuk was verdwenen, zodat hij een redelijk deel van de avond niet in staat was luid te toeteren. Het mondstuk bleek op raadselachtige wijze in de tas van een onschuldig omstander terecht gekomen te zijn.

De bouwavond vorderde gestaag. Op een gegeven moment, tijdens de pauze van het balspel stonden enkelen op om te roken, dan wel frisse lucht te happen. Toen Johanna zich buiten de kapel begaf, ging het alarm af. Blijkbaar had een andere groep, of het personeel, de zaak afgesloten zonder zich verder te bekommeren om binnendeuren en lichten. Ik ben ook maar mee naar beneden gegaan om het alarm af te zetten. Vooral in de hal was het geluid bijna niet te dragen. Het leek wel zo`n mosquito die gebruikt worden om jongeren uit bepaalde parken te verjagen. Toen we buiten stonden kwam de kok snel aangefietst. Eerst bestond bij ons het vermoeden dat hij op het alarm af kwam, dit bleek echter een misverstand, omdat hij alleen hoopte zijn telefoon nog op te kunnen halen. Onze sleutel bleek echter niet op de deur van de bar te passen. Dus de kok droop weer af. Verder lijkt het alarm, behalve enkele milde gehoorsbeschadigingen geen gevolg te hebben.

Er werd noest verder gebouwd en, na wat op de radio een heel spannende wedstrijd leek, gingen de bouwers weer naar huis. De gebruikelijke harde kern bleef nog wat langer doorbouwen en er werd toch ook even een paardje getild om te herdenken dat onze jongens de finale hebben gehaald.

Tegen 12 uur gingen de allerlaatste diehards ook naar huis. Zij hebben zich, waarschijnlijk net als de andere bouwers enige tijd voor hen, door een menigte Oranjeklanten heen moeten worstelen.

Het aftellen is alweer begonnen richting de volgende bouwavond. Gelukkig maar.

Het jaar is alweer doormidden gebouwd. Tenminste gister was de 6e bouwavond. Enne, we hebben geen 13e maand in onze bouwkalender. Dit in tegenstelling tot de meeste andere bouwvakkers.

Teruggekeken kan worden op een geslaagde avond, hoewel het bij de Globe wat chaotischer dan anders was. We hebben een nieuw gezicht mogen verwelkomen, Johannes. Nou ja, hij zal het gezicht wel al een paar jaar hebben, maar voor ons was het nieuw. En ook Wim had eindelijk de reis vanuit Sneek gemaakt om bij ons aan te schuiven. Zowel voor het eten als voor het bouwen.

Omdat de Globe vol zat met muziekmakers besloot de eetgroep om 1800 uur te verzamelen en elders haar geluk te beproeven. Toen ik aan kwam zat Johanna dan ook al op het terras, met Johannes, Wim kwam ook aanlopen, die had zijn wagen tegen de zijkant van de A-Kerk geparkeerd. Even later kwam Gert, die er ondanks zijn drukke schema toch in geslaagd was de sleutel te halen (hulde). We hebben onze bouwspullen boven gezet. Dat wil zeggen, in een niche onder een trap geduwd. Want voor onze kapel stond een tafel met veel glazen, die gevuld werden met frisdrankjes. Ook stond daar een mevrouw die zich kennelijk niet helemaal op haar gemak voelde, want  ze vertelde meteen dat de zaal tot half 8 van haar (en 120 anderen was). Toen hebben we haar op haar gemak gesteld en verteld dat we alleen onze spullen kwamen brengen.

Vervolgens zijn we richting Humphreys gegaan. Ondertussen hebben Wim en ik de wagen van Wim even naar de parkeergarage naast dit restaurant gereden. dit is echter niet de goedkoopste, dat bleek ook wel een beetje het geval met het restaurant zelf te zijn. Die was sinds mijn studentijd namelijk meegegaan met de inflatie. Hoe dan ook, het eten was prima en tijdens het eten schoof Johnny (die onderwijl zijn genoegen over de huidige busmaatschappij uitsprak) ook nog aan. De bediening was bijna goed te noemen.  Al met al liep het eten maar een paar minuutjes uit.

Na het afrekenen vertrokken we richting de Globe, alwaar Wouter remy en dapper aan het bouwen was. Onderweg pikten we Kees en Jan-coen op, die op een terrasje uitstekende cappuccino zaten te nuttigen. Wijze mannen zijn dit, want dat was ook de enige koffie die ze kregen die avond. Het personeel van de Globe was namelijk niet beschikbaar voor de koffie, wat op zich wel vreemd was, omdat de grote groep feestvierende muzikanten toen alweer geslonken was.

We zijn de kapel in gegaan en zijn gestart met bouwen. Vlak daarna kwam Jeroen binnen. Jeroen ging aan de slag met een resin warriortje. Ook had hij een redelijke stapel doosjes met mannetjes voor zijn neus staan. Wie ook een hele stapel bouwdozen had, was Wouter, hij was nog even wezen winkelen en ook kreeg hij van mij nog wat dozen (uit Overloon). De man was met de bus, maar gezien zijn lading leek het wel alsof hij een aanhanger bij zich had. Hij was aan het plakken aan een m577, naast hem was Jan-coen bezig met een m38. Kees, die via de website verzocht had om een etchmaatje, had maarliefst 2 (geleende) stuks voor zich staan, daarnaast had hij er ook al een voor zichzelf besteld. Hij was bezig met een t62. Johanna was bezig met haar highspeedtractor. Ik ging zelf aan de slag met een su122. Johnny was doende met een figuurtje voor zijn panzer 2D en een Marder. Wim ging aan de slag met een Lee en ook had hij een (snelbouw) leo2 bij zich. Johannes werkte aan een kubelwagen, die in spiegelbeeld op het doosje lijkt te staan. Gert was bezig met een Comet, met veel extras.  Ook Jacco was aanwezig, maar hoewel hij een bouwdip heeft en dus niet gebouwd heeft, heeft hij geen koopdip, hij heeft de AFV-box met 3 halftracks van Johanna over genomen. Hij had echter wel een tamelijk tevreden uitdrukking op zijn gezicht. Tot slot maakte Kanne de bouwgroep compleet. Hij ging aan de slag met een duitse halftrack. Manfred was niet aanwezig, die had zijn vakantie per ongeluk tijdens een bouwavond gepland. We hopen dat hij een leuke tijd heeft.

Er werd bovengemiddeld snel en veel gebouwd en de avond vloog dan ook voorbij. Een voor een druppelden de bouwers weer terug naar hun huizen. De gebruikelijke sluitploeg bleef weer achter. Ook zij zijn op een gegeven moment (toch) vertrokken, maar toen was het eigenlijk al vandaag.

Op naar de volgende meeting.

Afgelopen weekend vonden in Havelte (waarschijnlijk) de laatste open dagen van de landmacht plaats. Dit jaar was er voor het gezellige weekend maar liefst 28 miljoen euro uitgetrokken. Volgend jaar gaan de open dagen in ieder geval niet door, dit heeft te maken met bezuinigingen. Het is maar zeer de vraag of de open dagen het jaar daarna wel weer doorgaan. Hoe dan ook, dan is het weer de beurt aan Wezep.

Zoals gebruikelijk was de vrijdag bestemd  voor vippies,  (andere) genodigden, familieleden van medewerkers van de krijgsmacht en schoolklassen. Naar verluidt was het echter zeer rustig en waren de hordes schoolkinderen nauwelijks aanwezig. Al met al waren er die dag 10.000 bezoekers. Daarnaast hingen er ook nog een paar 1000 militairen rond, zodat het waarschijnlijk toch niet zo`n verlaten boel was.

De zaterdag, traditioneel het hoogtepunt van de opendagen,  trok dit jaar (dankzij het goede weer) 65.000 bezoekers. Ook op dezedag was er echter weer een groot aantal militairen aanwezig, die niet meegeteld werden als bezoekers. Natuurlijk was het transport van de bezoekers weer goed geregeld (heel anders dan tijdens de luchtmachtdagen, maar ach………) Er waren een groot aantal weilanden gehuurd, waarop door bezoekers geparkeerd kon worden. En er waren hele hordes pendelbussen (waarschijnlijk waren dit al die Arriva bussen die niet meer gebruikt worden).

Ik was dit keer sportief en ben er op de fiets heen gegaan. Nee niet vanuit Grunn, maar bij mijn ouders weg. Het was overigens iets verder dan ik het me herinnerde van vroeger, maar goed, fietsen schijnt ook gezond te zijn. Natuurlijk waren fietsen ook welkom op de opstappunten langs de route, maar daar heb ik geen gebruik van gemaakt, omdat het gebruik van de pendelbussen soms een tijdrovende bezigheid kan zijn (zoals een delegatie clubgenoten uit Friesland kan beamen).

Per fiets kan je tot vlak voor de poort komen. Overigens stonden daar andere mensen te wachten, die kennelijk ook naar binnen wilden. Na wat gezellige momenten in de rij was ik binnen. Daar werden de (inmiddels) traditionele T-hemden (ook oordopjes en programma`s) uitgerijkt, de bedoeling was dat bezoekers ze meteen aan zouden trekken. Voor bezoekers die dat niet deden was er dus het nadeel dat ze er de hele dag mee om moesten zeulen. Vroeger werden de hemden bij de uitgang verstrekt. Dit jaar bleken er (in ontwerp)  verschillende shirtjes verstrekt te worden.

Ik heb de aangegeven route gevolgd. De route lijdt immers langs alle onderdelen van de landmacht. Vreemd genoeg stond er ook  een grijs (zo goed als afgedankt) antiek vliegding genaamd F16. Mijn god, dat kan toch echt niet meer, het ding is ouder dan de piloten die er in rondvliegen. Ook gaat deze route langs maarliefst 7 cateringpunten waar voldoende koffie (ook thee en limonade) en snert aanwezig was voor de liefhebbers. Hiernaast waren er ook even zo veel cateringpunten met meer traditionele hollandse gerechten zoals patat en broodjes hamburger.

Overloon 2010

Op zondag 16 mei was het al weer raak mbt modelbouwactiviteiten. Wie ooit dacht dat modelbouw een solohobby is die in eenzaamheid en afzondering wordt beoefend komt tegenwoordig behoorlijk bedrogen uit. Ook in Nederland lijkt het zowaar een groepshobby te worden.

Om kwart over 6 opgestaan en een ontbijtje gedaan....Want ik voelde al aan dat het een lange dag zou worden.....Om 7 uur naar Kanne gelopen, bij hem thuis werden we afgehaald door Johnny en Jan-Coen... Toen ging de reis richting zuiden. Onderweg gestopt voor koffie.... Onderweg bij Nijmegen schaarde een deern met haar wagentje in de middenberm, ze brak uit en ze trok haar wagen voor onze neus weer recht...Dat was schrikken.... Zeker een slaapdeern, die heel moe was. Maar na deze capriool was ze wel wakker..... Adrenaline.....

We kwamen ergens rond kwart voor 10 aan. En toen stond er in tegenstelling tot wat we normaal gewend zijn een masse voor de poorten. Het is dus maar goed, dat Johnny niet zo`n snelle rijder is.

Vervolgens ontmoetten we Johanna en Henk en hebben we eerst maar een bakkie met een vlaaitje gedaan bij het restaurant. Toen bleek er een zijpoort open te gaan, waar we met onze pasjes dus door konden lopen. In die rij troffen we Gert, Jeroen en Jacco ook aan. Bouwgroep Grunn kwam dus compleet en in slagorde het terrein opdraaien. Buiten was het al flink druk, voor de militariabeurs en de wagenshow....

Wij zijn naar het museum gegaan, waar we natuurlijk ook probleemloos door konden lopen. Toen naar de zaal waar we onze meeting hadden. Het stond buiten die zaal redelijk vol met handelaren. In de zaal zelf was het trouwens bloedje heet...... Ook heel druk. Naast onze Johanna waren er zowaar nog meer modelbouwende dames aanwezig. Tenminste ik heb ergens tussen een stapel bouwdozen zitten kijken en daar was ook een jongedame op zoek naar een bouwdoos die ze nog niet had.

We hebben onze inzendingen ingeschreven en op de wedstrijdtafel geplaatst. Het werd drukker. Volgens mij was ook de wedstrijdtafel weer wat voller dan de vorige keer. Natuurlijk ben ik ook het museum even  rondgegaan, hoewel daar de laatste tijd weinig meer aan verandert. Ook heb ik de militariabeurs bekeken, er was veel spul, maar weinig koopjes.

Ook het verkoop deel van de twenotmeeting was voor Overloon-begrippen zeer fors. Jan Giesbers had een doos vol tankjes van de generaal bij zich, zodat aan alle misverstanden een eind kwam. Alle bestellers kregen er eentje. En voor Kanne was er zelfs de door hem begeerde 2^e tank. Helaas was er nergens een roodkoperen fluit van verdienste te bekennen. Natuurlijk waren er ook weer genoeg buitenkansjes en leuke koopjes. Zo hebben naar verluidt Gert en André redelijk wat bouwdozen, boeken en aftermarket goodies aangeschaft. André gaf echter aan dat wat hij kocht (deels) was voor het verlanglijstje van Wouter…..die niet kon komen, omdat er op zondag geen vroege bussen uit zijn dorp vertrekken….

De show van grote afstandsbestuurbare tanks was heel leuk en fijn om te zien. Daar was zowaar een 1/16 Löwe bij, die zie je niet elke dag. Vooral naar die mannen zelf kijken en zien hoe blij sommige kijken als ze met hun tankie rijden, is geweldig.

In de kantine van het museum zelf was het ontzettend druk. Maar bij het eeteiland langs de route van de rondritten was het minder druk. Aanvankelijk stond ik wel even met Richard Polderman in de verkeerde rij, die voor de frietkraam, maar toen bleek dat voor de hamburgerkraam geen rij stond, zijn we daar maar in gaan staan. Toen we gezellig in het zonnetje zaten te happen en te slokken, kwam de brassband van Venray onze conversatie danig verstoren door vlakbij ons een staaltje van hun beste kunnen weg te geven.

Het echte en rijdende duitse materiaal trok ook erg veel publiek. Het was ook heel mooi..... Ze reden een ronde over het terrein en je kon ook met ze meekarren tegen een kleine betaling......